HER HÜZÜNDE NİCE ZAFER BESLERİZ / BU BİR TARZ MESELESİ

müzik dinle video izle

DÜŞ/en/LER




Siyah şehir toz bulutlarıyla kararmış elbisem kirli, yüzükoyun düş/müşüm
Çocukluk günlerimdeki gibi gülmüyor yüzüm
Annem bağırmıyor artık, yok eski sesi
Ki çoktandır bir metrekare karanlığa bakıyor

Parmaklarım zayıflığına aldırmıyor zamanın
Koca bir dağ eteğini çekiştire çekiştire
Düşüyor gözlerimden, toprak hala tazeyken
Boş vermişliğin kalemi kırık ya neyse
Kar yağsa da üstüne, sarmıyorum şiirleri

Gözyaşlarımla yoğurmuşum silgi tozlarını
Adını silmişim ya tekrar tekrar, sen kokuyorlar
Bir karanfil uzanıyor gamzene doğru
Doluyor gözlerim ve gamzen doluyor
Ölümü kovduğum an ölüm oluyor

Adımların silinmiş ve ayak seslerin
Serçenin soluk alışındaki buğu gibidir
Semalar ötesine uzanmış elin
Canımı toprağına çekecek midir?
Küskünlüğün ak düşürür, saçlarım senin

Titrer bıçkın delikanlılık, içmiştir rüzgâr
Sağa sola savrulurum üstüme çökünce gece
Bu ülkeye karanlık çat kapı girer…

Üstüne çeksem toprağı, üşümeyesin
Ses vermeyesin sakın sesime
Gözlerim kar altında çeker giderim 



anafilya-90
Abdulkadir AKDEMİR 

17:04 - 2008-12-21 - yorum {yok} - yorum yaz


Kar Yangını

 

kar yangını


-bir kuştu o küllerinden doğan
 bir gün yandı
 unuttu doğmayı
 şimdi her şey yanık kokuyor-

  
ateştir hasat zamanı gökyüzünde
akşamdan yüklüdür, habercisidir şimşek yağmuru
rivayet olunur ki şair doğulmaz, olunur
ateş alır kar, perişan eder muteberliği yangın yerinde
bir çift depremzede kanat ölüm mağdurudur
lüzumsuz kuraklıkta çatlarken yüreğim
 
künyesinde meleklere özgü bakış saklıdır
ışıl ışıl düşer iken kar/anlık
kar yağar, dudaklarımda islenir kalır
ihanetten el çektirilen zamandaydık
bileklere kıran vurdu, tutunamadı güzellikler
muştalanmasından tüten birer tutsaktık

yaman tutuşur kuru sözler, duyduğum çığlık
nazardanmış, boncuk boncuk kabuk bağlar olmuşuz
iki tutam kar yalayıp donarız kuşkusuz
geceyi yudumlayan dudaklarımızla
af dileyen çiçekleri sarıp yakamıza
kül olan viraneye bakar dururuz 

üveyikler tüner patikalara düşerken bahar
dönence sıcağında bereketliymiş türküsü aşkın
kaç cemredir derbeder, dikenlenir parmaklar
sicim üzre yağıp duran bu loş karanlığın
ortasında dikilirken bir yangın
kar yağar, yağar, yağar kar
hasat zamanı ateşlerden bir tutam


tasavvur-22
Abdulkadir AKDEMİR

15:03 - 2008-11-24 - yorum {yok} - yorum yaz


Son Sayfa Sonraki Sayfa
Hakkımda
Şiir ne zaman varlık ve yokluk meselelerine girerse o zaman sözün hakkını veren hatipler doğacaktır. Biz ki yaşamak hususunda bu güne kadar hiç olmadığı kadar acemiyiz. /... Saçlarımız hep aynı dökülürdü ey insanlar / Sert bir gölgeye çarpar sendelerdik / Aldandığımız kadınlar her köşe başında / Et dilenirdi / Nerden bilebilirdik / /... iletişim: edebiyatdeposu(at)hotmail.com
Ana Sayfa
Profilim
Arşiv
Kategoriler
Son Yazılar
- BİZİM MAHALLE EDEBİYAT, DÜŞÜNCE GAZETESİ
- FOTOROMAN
- Sesli Harflerle Üzülüyorum
- KEŞKE YALNIZ BUNUN İÇİN SEVSEYDİK BU ŞİİRİ: CEMAL SÜREYA / AkkA
- ŞEHRENGİZ DERGİSİ SAYI:3 / İZ / AKKA
- The World Was Like a Boring Short Film* / BİZİM MAHALLE / AKKA
- SUSUN! SÖYLÜYORUM...
- MUSTAFA CELEP’İN DÜNYA “ÇIKARTMA”SI ADINA BİR SESLENİŞ
- Değirmen Dergisi 19. Sayı / Yüzyılın Kitapları Seçkisi / AKKA
- SÖZ / AKKA
- While My Footsteps Were Weeping to Pudding Stones* / AKKA
- Yediiklim DERGİSİ 234 / Yorgun Tapınağın Yeşil Yağmurdaki Halidi
- YAR-I GECE
- Şehrengiz Dergisi 2. Sayısını Çıkardı
- KALK GİDELİM